kvita

अडीक मांय थांरी
वंदनमाळ दांई विछगी
म्है ठळगट,
ना मांयनै ना बारै
ना थारै मांय ना म्हारै मांय
इब खुद मांय उतरुं
कै भाज पडूं उण पथ दिस
जठीनै दीसै उडती रंज !!

किरणां कियां आजाद लैरावै
जद सूरज पड़यो अंधारै रै गिरवी
सांच सुणै तौ सांच बोलै
कागला रै कांई काजळ घालै
मन सूं मन कांई गीत  जगावै
रागां  नै जद मून बणा ली कैदी
कलम घिसाई पाना रंगै
भणै सुणै अर बीत जावै
कीकर करांति आवै जद
अरथ अनअरथ करै मनमानी
कलम घिसाई  पाना रंगै
भणै सुणै अर बीत जावै
कीकर करांति आवै जद
अरथ अनरथ करै मनमानी
घटनावां फकत  तारीख कैवावै
लोग मरै गिणती में रळ जावै

  

uFk  txpkoks jktLFkkuh cuks

uFk NksVh uFk NksVh uFk gydknkj &2

uFk ek;yks ghjks Egkjs cuk js mf.k;kj

fljnkj cuk mejko cuk

,d ukjaxh uS nks; t.kk iko irklk us P;kj t.kk &2

erh cksyks owthlk Fks vkMk MksMk cksy

Fkkjka tk;ksM+k yk;k EgkjS ewaxk eksy

fljnkj------ P;kj t.kk

uFk------

  

erh cksyks HkkHkhlk  Fks vkMk MksMk cksy

Fkkajk nsojlk yk;k Egkjs ewaxk eksy

fljnkj-----P;kj t.kk

uFk------

erh cksyks ckbZlk Fks vkMk MksMk cksy

Fkkjka ohjkslk Egkjs yk;k eawxk eksy

fljnkj------P;kj t.kk

uFk NksVh -------

थांरो आवणो स्यात्--

थांरो आवणो स्यात्--

अेक सुवास सी
चेतावती लागै
सुधबुध नै
फड़फड़ा र मुळकया
सनेसा सगळा
हिलोरा लेवै
निंदेळा आळा
 आ आ र उतरवा लागा
केई छिण
मन रे आंगणै
बातां होवै यादां में
देखी अदेखी
सुणी अणसुणी सी
निजरां खिड़कावै
अतीत रा दुवार,
आ रया हो स्यात्
थै म्हारै कनै!!!-किरण राजपुरोहित nitila

हिया रा आळा

हिया रा आळा
यूं कठै खुल सकै है
सोरा इ सोरा
हिया रा आळा
जद चावां
पण ठा नी
 कीकर
दुनियादारी री बातां
उंडै तांई
हिलोर देवे
अर असर दिखण लागै
काम काजां में!
सोचूं क
केई बातां
बिन बतायां इ
कित्ती उंडी उतर जावै
अर आपां ज्याणां
दुनियावी बातां सूं
लुका ले जा रैया हां
खुदनै
.....किरण राजपुरोहित नितिला

.....हिंडोळा , ऐ आळी

.....हिंडोळा , ऐ आळी
चांदणी पकड़ आगळी
चांद री
नर्तन करै
आंगणे
सांवळी चदरिया
लुक गी कठेइ...

ओळा में,
आंख्यां टमकावती
रात बैठी
चुपचाप
बातां करे ज्यां
आपूंआप,
रुनझुण म्हारी पायल
ओरुं चंचल हूंगी ,
झिलमिल
तारां आळी ओढणी
अर उणारी निजरां
रा प्रेम हिंडोळा
आळी ! कियां न झूलू म्हें ?

किरण राजपुरोहित नितिला

भाव

कांइ सोच्यो व्हैला भाव
अरथां री आंगळी पकड़ र
भाजता फिरां ला सबद सबद
 भीख मांगता अरथां री
तकता इतहास
सोधालां नूवो अरथावणो!